كرده فرمان مىدهد و داورى مىكند ! امام حسن عليه السلام در جواب او فرمود : الآن به تو مىگويم كه چرا من اين كار را كردم ، فرمود : من از پدرم شنيدم كه مىفرمود : رسول خدا صلى الله عليه و آله فرموده است كه هرگز روزها و شبها نخواهند گذشت مگر اينكه زمام امور اين امت را مردى گلو گشاده و فراخ سينه به دست گيرد ، او هر چه مىخورد سير نمىشود ! و او معاويه است ! و من از اين جهت آن كار را كردم . حالا بگو ببينم چه باعث شد كه نزد ما بيايى ؟ عرض كرد : محبّت شما ! فرمود : خدا را ! خدا را ! امام باقر عليه السلام مىگويد : آنگاه حسن عليه السلام فرمود : به خدا سوگند كه ما را هرگز بنده‌اى دوست نمىدارد - هر چند كه در ديلم اسير باشد - مگر اينكه خداوند او را به خاطر دوستى ما سود رساند ، و بيقين دوستى ما گناهان را فرو مىريزد همان طورى كه باد برگ درخت را مىريزد . » « 1 » 2 - حاكم از سفيان‌بن ليل نقل كرده ، مىگويد : چون جريان كار حسن‌بن على عليه السلام اتّفاق افتاد ، طولى نكشيد كه در مدينه خدمت آن حضرت رسيدم در حالى كه وى ميان اصحابش نشسته بود ، پس حديث را با تمام تفصيلش گفت : مىگويد : پس در نزد آن حضرت ما راجع به اذان گفتگو مىكرديم ، يكى از ما گفت : سرآغاز اذان ديدار عبداللَّه بن زيدبن اصم است ! حسن‌بن على عليه السلام رو به آن مرد كرد و فرمود : « شأن اذان بالاتر از

--> ( 1 ) - رجال كشى : ص 103 .